Şimdi sen burda başlık varmış gibi düşün

Hayattaki korkularım..
Yaşlanmak
Yalnız ölmek
Ve gök gürlemesi

Yaşlanmayı bir şekilde halledebilirim sanırım. Yeni nesil Ajda olurum en fazla. Gerdir allah gerdir :))
Yalnız ölmek konusunda bişey diyemiyorum. Şu andaki gidişat onu gösteriyo.
Evimde tek başıma... Başucumda pc,kitaplığım ve ben..

Gök gürlemesine gelince (gülme bak bozuşuruz)
Evet kazık kadar kadın oldum annemin tabiriyle ama hâlâ gök gürlediğinde girecek delik arıyorum. Ve yine her gök gürlemesinde telefonlarım susmuyo. Korkma, korkacak bişey yok diye arıyolar sevenlerim sağolsunlar.
O kadar uğraştım yıllardır , evin pencerelerini açtım göreyim o şimşek çakmasını yeneyim korkumu diye ama çakmasıyla beraber kendimi evin en kuytu köşesinde buldum.
Bu korkunun yalnız ölmek korkusuyla birleştiğini düşünsene...Bırrrrrrr..


TC kimlik numaramı ve ssk numaramı bir türlü ezberleyemiyorum. Ve bu yüzden kendime salak demeden duramıyorum. Hayır yani öyle bi hafıza var ki bende, ilkokul, ortaokul, lise, üniversite, ösym numaram, gerekli gereksiz bir sürü telefon numarası ve şifreyi hafızamda tutabiliyorum. Bir şifre ya da telefon numarasını bana bir kez söylemeniz yeterli iken vatandaşlık numarama gelince iş çuvallıyorum resmen.


Ev içinde süslü püslü şeyleri sevmiyorum dekor olarak. Ne o öyle perdeye kelebek takmalar, en olmadık eşyalara kılıflar örmeler falan. Bunların hepsi Derya Baykalın marifeti di mi? Yahu kimin evine gitsem evler barbi bebek evi gibi. Heryerde
garip garip şeyler. Oturacak yer bulamıyoz anasını satim. Yanlışlıkla oturacak yer bulsam bu sefer de tedirgin oluyorum acaba bişeye dokunur da kırar mıyım diye. (Azıcık sakarım da üzerinize afiyet :)) Yapmayın etmeyin güzel arkadaşlarım, sade sade oturun evinizde.


Takı takmayı pek sevmem. Şıngır şıngır gezen kadınlardan olamadım hiç. Yakıştıramıyom kendime ondan belki de.
Ama geçenlerde gaza geldim. Sabah kalktım, makyajımı yaptım(oluyo bazen arada yapıyom :)) yüzüklerimi taktım, kolyemi boynuma geçirdim. Şıkır şıkır geldim işe. Öğlene kadar boynumdaki kolye dağıldı. Akşam eve giderken de
yüzüğümün taşları vatanlarını terk etmişlerdi. Demek ki neymiiiiş, alışmadık boyunda kolye durmazmış :))



Pek yoğun çalışıyorum bu aralar. Patronum dolandırıldı bi yandan(anlatcam onu da size bi ara, ben eğlendim siz de eğlenin bu dolandırılma hikayesiyle), işler coştu bi yandan, dolandırma işinden olan maddi kaybı kapamaya çalışmak bi yandan bunaldım resmen. Ruhumdaki çalkantıları saymıyorum bile bunların yanında..

Yazmak istediğim bi sürü şey var size.
Tez zamanda normale dönecem ben.
Öptüm hepinizi...