Bırak dağınık kalsın....

Sarıp sarmala beni, kadın olduğumu hissettir

Yıkılmaz bir duvar gibi yanımda değil arkamda dur her zaman

Gözyaşlarımı bir tek sen gör, bir tek senin göğsüne yaslayıp başımı hıçkırayım

Kendim olabileyim yanında, çırılçıplak bütün korkularımdan sıyrılmış

Kimi zaman çocuğun olayım, kimi zaman aşifteliğimle baştan çıkartayım seni

Koca bir yatakta tek bedenlik yer kaplayarak uyuyalım

Sevgilim ol ama aynı zamanda dostum

Kelimelerimi teraziden tartmadan çıkarayım ağzımdan

Babam gibi ol, saçımın bir tek teline kıyama

Beni ben gibi sev,

bedenimi ve ruhumu doldurmaya çalışmadan.

Olduğum gibi

Ben olduğum için...

.

.

.

.

.

Ya da bırak dağınık kalsın boşver...