Ben daha büyümedim ama...yoksa büyüdüm mü?

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal pireler berber iken......

Yok lan o kadar eski değilim ben.
Dur, hah buldum...Renkli televizyon henüz her eve girmemişken( bu yaşıma daha uygun oldu sanırım) sıcak bir gecede, sabaha karşı rahatsız etmeye başlamışım annemi. (bilseydim başıma gelecekleri hiç tepinir miydim, uslu uslu otururdum yerimde.)

Babam bir telaş ebe bulmaya gidince o saatte-ki sabah ezanına yakın bir saat olduğunu söyler büyüklerim-, kalmışım annemle bi başıma..Komşu teyzeler gelmeseymiş annemin feryatlarına, belki babam gelene kadar bekleyebilirmişim ama korkmuşum teyzeler garip sesler çıkarmaya başlayınca. “Çıkarın beni burdaaan” anlamına gelen hareketler yapmaya başlayınca ben anacığımın içinde, hayırsever teyzelerden biri tuttuğu gibi başımdan alıvermiş beni dışarıya. Bekleyememişim ebeyi falan, bu sabırsızlık,tez canlılık daha ana rahminden geliyo yani..

Kadir gecesi doğduğum rivayet ediliyor bazı kaynaklarda, hatta ismimi Kadriye koyacaklarmış ama bitişik komşunun kızının ismi de Kadriye imiş ve annem kendisinden hiç hoşlanmadığı için şiddetle karşı çıkmış bu fikre..iyi de etmiş.. bi mahalleye iki kadriye çok gelebilirdi yani..

Ne diyodum...Kadir gecesi doğduğum için kimileri beni şanslı diye nitelendiriyor ama vallahi öyle değilim yaaaa...Her insan kadar benim de şansım...Yuvarlanıp gidiyorum işte doğduğumdan beri..

İlkokuldayken 2000 yılınca kaç yaşımda olacağımı hesaplayıp heyecan yapardım.Bak şimdi 30 yıl yaşamışım ama heyecan falan hak getire..Sadece zevzek arkadaşlarımın “cenabet yaşa giriyosun, dikkat et” geyiklerine maruz kalıyorum. Neyine dikkat edeceksem artık :D

Ama gerçekten ne garip bir yaşmış bu 30 yaş arkadaşım..
Şimdi bir yanım "evlen çocuk sahibi ol" diyor( evet bir kere evlendim, ama manyağım işte ikinci kez evlenmeyi düşünüyorum), diğer tarafım "bok yeme hayatını yaşa" diyor..( bu düşüncemin sebebi de harika!!! bir evlilik yapmış olmam sanırım, kendimle çelişiyorum mütemadiyen. 30 yaş bunalımı dedikleri bu olsa gerek, idare etcen artık )..

Gün geçtikçe anneme benzemeye başladığımı fark ediyorum...

Arkadaşlarımın çocuklarının bana teyze dediklerini fark ediyorum...

15-16 yaşındaki gençlere bakıp bizim zamanımızda diye başlayan cümleler kurmaya başladığımı fark ediyorum...

Hayal kuramadığımı fark ediyorum ama daha farkında yaşamaya başladığımı anlıyorum ki sanırım bu iyi bişey di mi ?

Ve en kötüsü yaşlanmaya başladığımı anlıyorum....

Ama her şeye rağmen ne demiş Fikret Şenes

Bırak aksın geçsin yıllar
Bitsin artık bu korkular
Her yaşın ayrı bir güzelliği var..