Geçmişten gelen-8

Bugün sana dair satırlarıma ömür boyu son veriyorum.
İçimde kurduğum senli dünyamdan kopuyorum.
Yapmak zorundaydım.
Seninle, ben hiçbir zaman “Biz” olamayacağız çünkü.

Hayatı akışına bırakıyorum bugünden sonra.
Hayalimdeki senin gerçekte ellerini tutmayı isteyişimi, sıcacık sohbetine karışan gülümsemeleri unutuyorum.

Zorlu sevda çıkmazlarında adım geçiyor benim.
Ben yürüdükçe sevginin kaybolan yollarında, aramıyorum sevgiyi artık.
Artık bir nefeslik umutların yolcusuyum ben.
Ben adına koştuğum her günü yüreğime saklayıp gidiyorum.
Her şeyin bir sonu varmış bunu da öğrendim yaşayarak.

Hayalde olsa sonu varmış yaşanılan mutlulukların.
Vazgeçmek ne kadar yüreğime iğneleri batırsa da derinden, savaşamıyorum artık. Ufacık bir umutla sarılamıyorum hayalimdeki sana.
Çünkü sana her gelişim de ben seni kaybediyorum.
Sesini duyamıyorum.
Varlığın her saniyede yüreğimde atsa da olmuyor işte.
Yapamıyorum.

Oysa her bir seste sana uzanan nefesimi hissetmeni isterdim.
Ömrümce yanında olup mutluluğu yaşatmayı isterdim. Ama işte yine sırtımdan vurdun beni.
Yollar uzadıkça uzadı, sen kayboldun aydınlık dünyamda.

Sevgiyi yüreğine yakıştırdığım adam mesafelerde can verdi.
Şunu bil ki güzel yürekli adam, ben senin yüzünü görmeden sevdim, ellerinin sıcaklığını hissetmeden sevdim.


Şimdi sana akacak kelimeleri boynundan asıp, ayrılıyorum bulunduğum bu şehirden.
Hayalleri erteliyorum…
Gün geldiğinde yüreğimin sayfalarını karıştırdığımda gülümseyeceğim sana…
Bana mutluluğu armağan ettiğin günleri anımsayıp mutlu olacağım sensiz......