Geçmişten gelen-4

Bu sana son yazışım..Son cümlelerim senin için kurduğum.
Ne yazık biz olamadan harcadık koca zamanı..
Neyin kavgasındaydık neyi amaç edinmiştik bir türlü anlamadım..Öyle geçip gitti günler..
Sevelim derken yıprattık birbirimizi..
Yalnızlığı paylaşmaktı oysa bizimkisi..Onu bile beceremedik ya..Her sözümüz kırdı birbirimizi..
Oysa incitmek değildi ki amacımız..
Aynı dili konuşamayan insanlardık biz..Ayrı dünyaların insanı derler ya işte bizde onlardandık..


İmkansızımdın gözümde belki de ondandı bunca inat bunca çaba..Boşa kürek salladık..Sen yalnız kaldığında özlüyordun beni..Oysa ben hep özlüyorsun sanmıştım..Geç anladım üzgünüm..
Yanlış anlama tek seni suçlamıyorum..ben de anlamak istemedim seni en az senin kadar..
O kadar çok şey öğrendim ki bu sevda diye adlandırdığımız zamandan..
Sevda olmayan bu zamandan!!
Yalanına kandığımız bahardan..
Sen aşk değildin! Aşığım hiç değildin!!
Sadece gözümde kalan son damla yaş..Dilime dolanmış son kelime..içimde biriken öyle çok söz var ki..
Her zamanki gibi kocaman yutkunup içime atıyorum..Ve üzerine en sert kayaları koyuyorum ki dışarı çıkması imkansız olsun..
Bak bu kez gidiyorum hem senden hem yalnızlığından..
Bensiz kaldın!
Sensiz kaldım!
Bu kez dönüşü olmayan adımlar atıyorum…